Share

Kısa Kısa Filmekimi ’14

Share on Pinterest
Paylaş.










Submit

primary_Leviathan-2014-1

LEVIATHAN

            Daha önce Vozvrashchenie ile beni bir hayli etkilemiş olan Andrey Zvyagintsev’in son uzun metrajı olan Leviathan genel anlamda bir düzen eleştirisi. Sırtını dinsel bir mit olan Leviathan’a dayayan ve temelde bir toprak mücadelesini anlatan film gerçekten çok aşkın ve yüklü bir senaryoya sahip. Çünkü hem mikro bir toprak mücadelesi üzerinden bir düzen eleştirisi yapıyor, hem de bir aile ilişkisi üzerinden doygunluk ve açlık tespitlerinde bulunuyor. Özellikle, Leviathan’ın dinsel yazımlardaki anlamının, filmdeki karşılıklarının ve göstergelerinin, filmin dinamiğine incelikli katkısı, filmin ayakları yere basan bir ustalık eseri olmasının en önemli etkeni. Filmin görüntüleri, yönetmenin reklam kültüründen gelmesinin de etkisiyle, kameranın genelde hareketli olması ve plan sekansların çok kez tercih edilmesi nedeniyle, devinimin ön planda olduğu iyi bir sinematografi örneği aynı zamanda.

 p01z51ck

MR. TURNER

            Another Year, Happy-Go-Lucky gibi filmleri ile genelde naif bir sinema yapan Mike Leigh’in son filmi Mr. Turner, ressam William Turner’ın yaşamının son dönemini anlatıyor. Bir sanatçının yaratım için nelere katlanabileceğini göstermesi açısından önem arz eden bu filmde dikkatimi çeken, etraftan kendisini koparmak istediğinde Turner’ın çizim yapması oldu. İstediğinde çizim yapmaya başlayıp sadece tek başına kalmayı başarabilen bu adam, hayatının son saniyesine kadar bu taktiği incelikle uyguluyor. Bu noktadan hareketle film için Leigh’i değil Turner’ı oynayan Timothy Spall’i konuşabiliriz. Spall, daha önce Harry Potter filmlerinde çıkardığı Peter Pettigrew rolü ile nasıl ayrıksı duruyorsa, burada da şaşırtmadı beni. Role özgün bulduğu postür, mimikleri ve homurdanmasıyla, fazlasıyla özgün bir karakter çıkartmış ortaya. Bu sayede, bulunduğu bütün hareketler tutarlılık gösteriyor ve oyunun kalitesini iki kat daha arttırmış oluyor. Genel olarak başarılı bir dönem filmi olmaktan öte, oyuncu sineması yapan bir adamın izlenmesi gereken başka bir filmi denilebilir Mr. Turner için.

 

Mommy-Movie-660

MOMMY

            Sadece filmekimi’nde değil son dönemde izlediğim en etkileyici filmlerden birisi oldu Mommy. J’ai Tué Ma Mère ve Les Amours Imaginaires ile uzun süredir özgün sinemasıyla beni etkileyen Xavier Dolan’ın son filmi Mommy bir çok konuda yeni birşey söylüyor. Öncelikle, son yılarda filmlerin ölçekleriyle (1:1, 4:3, 16:9) fazlasıyla oynayan örneklerin varlığına karşın, bu özelliğin ilk defa işleve yönelik olarak kullanıldığını görüyorum. Film 1:1 ölçekte, yani kare. Ama film sonuna kadar bu şekilde devam etmiyor. Bunu açıklamıyorum ki izleyen için, filmin tadı kaçmasın. Filmin gerçekten buluşçu bu yanından daha etkileyici olan ise, filmin tansiyonu. O kadar ustalıklı şekilde tansiyon yükseliyor ve düşüyor ki, hem oyuncular hem müzik hem ışık hem kamera el ele vermiş aynı ipte durmayı başarıyor. Üstelik bunu kendisini zorlayarak yapmayı tercih eden Dolan, gerçekten zor bir işin altından kalkmayı başarmış. Oyuncular fazlasıyla başarılı bir uyum içinde rollerini icra ederken, kamera, çok zeki çözümlerle planlar almayı başarmış. Hem sonuca yönelik, hem de akılcı kamera açıları ile herşey daha yere basar bir hal almış. Cidden, Cannes’14 jüri başkanı Jane Campion’ın dediği gibi “dahice” çözümleri var bu adamın.

The following two tabs change content below.
Yazar/Sinema

Latest posts by Ege Göksu (see all)